Willemieke communiceert met planten, en zij ook met haar.

Een prachtige foto van Willemieke.

Voor mijn allereerste interview in de categorie ´bijzondere verhalen´ had ik het genoegen om Willemieke haar verhaal te horen. Zij communiceert met planten en is van mening dat alles om ons heen bezield is. Zij identificeert zichzelf als animinist. Onder andere om die reden is zij van vegetariër toch weer vlees gaan eten. Een bijzonder verhaal dus, waar ik graag meer van wilde weten.

Leuk dat ik jou mag interviewen! Kan je wat meer over jezelf vertellen?
Mijn naam is Willemieke, maar de meeste mensen noemen mij Miek of Miekje. Die naam resoneert beter. Samen met mijn vriend, katten en kamerplanten woon ik in het mooie Achterhoekse stadje Zutphen. Ik heb een animistische visie op de wereld en houd me graag bezig met planten, handwerk (koken, naaien, tuinieren, knutselen), hekserij, duurzaamheid, lezen en ik verdiep me graag in kruidenkunde, spirituele zaken en gezondheid.

 

Jij communiceert met planten, wat bijzonder. Hoe heb je dat ontdekt?
Al heel lang geleden ontdekte ik dat er in planten een wijsheid zit die ze graag met de wereld delen. Ik dacht in eerste instantie dat iedereen daarvan wel op de hoogte was, voor mij was het immers normaal dat planten mijn aandacht vroegen en soms boodschappen doorgaven. Toen ik erachter kwam dat anderen in mijn omgeving niet op die manier met planten omgingen, probeerde ik niet teveel de nadruk te leggen op mijn ervaringen en ging me bezighouden met andere dingen.

De interesse in planten bleef en ik ging op den duur wat praktischer met planten om. Zo begon ik al jong de tuin van mijn ouderlijk huis te onderhouden en begon ik rond mijn 16e mijn eigen kamerplanten te verzorgen. Mijn ouders waren sceptisch; zij waren ook nooit goed geweest in het in leven houden van hun kamerplanten, hoe zou hun dochter dat dan wel kunnen doen?

Ik vond op zolder een oud boek over het houden van kamerplanten en kon zo dus opzoeken wat mijn planten nodig hadden. Daarnaast bleek ik er gevoel voor te hebben en binnen een paar maanden stond de vensterbank van mijn kamertje vol met gezonde, groene planten. Intussen -een aantal vensterbanken en verhuizingen later- heb ik ongeveer 100 verschillende soorten in huis en een volkstuin vol kruiden, bloemen en groenten.

Toen ik tijdens mijn studie biologie een module ‘flora’ kreeg, trokken de planten in het veld weer mijn aandacht. Ineens kregen al die planten uit mijn jeugd, die mij altijd zo liefdevol hadden toegesproken, een naam en mocht, nee móest, ik met ze aan de slag. Eén van de opdrachten was namelijk het maken van een herbarium (een verzameling planten in een album). Het verzamelen, drogen en inplakken van planten maakte iets in mij los. Ik wist toen: hier moet ik iets mee en ik ben nooit meer opgehouden met het zoeken van verbinding met de planten. Of dat nu buiten in het veld, binnen in de keuken, in artikelen op het wereldwijde web of in boeken is.


Hoe was het voor jou de eerste keer dat je communiceerde met een plant?
Helemaal de eerste keer kan ik me niet meer zo herinneren. Het is voor mij altijd heel normaal geweest. Planten roepen me, trekken me als het ware naar zich toe. Soms hebben ze me wat te vertellen, soms hebben ze gewoon een beetje aandacht nodig. Sommigen zijn verlegen, anderen juist heel uitbundig.


En hoe doe je dat dan, communiceren met planten?
Het is een intuïtief gebeuren: ik voel als het waren de geestelijke ogen van zo’n plant in mijn rug priemen. Ken je dat gevoel, dat je het gevoel hebt alsof er iemand naar je kijkt? Nou, dat dus ongeveer, maar dan iets minder onheilspellend. Planten communiceren natuurlijk niet door te praten zoals mensen doen, maar ze kunnen je een bepaald gevoel geven, of met je communiceren door ‘helder weten’. Bij mij gebeurt er meestal een combinatie van beiden: ik krijg een bepaald gevoel bij een plant en vervolgens ‘hoor’ ik de boodschap (of wat ze dan ook te vertellen hebben) in mijn hoofd.

Jij identificeert jezelf als Animist, wat betekent dat?
Animisme is de opvatting dat men aan alle levende en levenloze dingen een ziel toekent.

Ik geloof dat alle levende wezens (in de biologie scharen we daar alle planten, dieren, schimmels, bacteriën enzovoorts onder) en levenloze zaken (stenen, wolken, land, rivieren, geld, seizoenen) bezield zijn. Die bezieldheid is niet per sé hetzelfde als onze ziel, maar deze zielen bestaan op een andere frequentie en/of in een andere dimensie dan die van ons mensen. Voor mij is die bezieling heilig. Dat betekent dat ik het belangrijk vind om goed te zorgen voor de andere zielen in deze wereld, of ze nu levend (mensen, planten, dieren) zijn of niet (rivieren, velden, huizen).


Jij bent ook een heks toch? Hoe is dit voor jou in de praktijk
De één noemt het heks, de ander ziener, priesteres, lichtwerker of nog iets anders. Dat hangt van je perspectief af denk ik. Ik hecht niet zoveel waarde aan een term, maar het menselijk brein denkt nou eenmaal in hokjes en soms is het wel makkelijk om even van die hokjes gebruik te maken.

Ik ben wel actief in de hekserij, dus denk wel dat dit mij dan een heks maakt. Voor mij is de hekserij overal in mijn leven verweven. Het animisme, de verbinding met de planten en de Aarde, de zorg voor mijn omgeving, zo duurzaam mogelijk leven, tuinieren, jaarfeesten vieren, koken, mediteren, rituelen bedenken en uitvoeren, tarot- en orakelkaarten leggen, altaren in huis, mijn voorouders herdenken, kaarsjes branden en nog een heleboel andere dingen. Het is allemaal onderdeel van mijn levenswijze/hekserij. Voor sommige mensen is de hekserij echt een religie zoals bijvoorbeeld bij Wicca, met bepaalde regels en een bepaalde hiërarchie binnen de groep en vaste goden. Dat zie ik bij mezelf niet zo. Het is voor mij echt een levenswijze en visie en vooral een bekrachtiging voor alles wat ik doe.

Planten hebben volgens jou allemaal een eigen karakter, kan je daar een paar voorbeeld(en) van noemen?
Over het algemeen wel, al kan het karakter ook nog wel verschillen per individu. Maar meestal is het wel zo dat uitbundige planten (met bijvoorbeeld een snelle groei en/of veel mooie, grote bloemen) wat ‘luider’ en uitbundiger van karakter zijn dan bijvoorbeeld bloeiende grassen die niet zo opvallend in verschijning zijn. Het zijn net mensen!


Je was eerst vegetariër, maar bent nu weer vlees gaan eten. Kan je daar wat meer over vertellen?
Als animist maak ik geen onderscheid tussen de ‘waarde’ van zielen. Elke ziel is voor mij heilig, of dat nu die van een stuk bergkristal, een blad spinazie of van een kip is. Een belangrijke voorwaarde voor mij is wel dat er goed voor die zielen gezorgd moet worden.

Ik heb heel lang geen vlees gegeten, omdat ik geen toegang had tot dieren die op zo’n manier zijn verzorgd dat ik ze zou kunnen eten. Intussen heb ik die privilege en zegening wel. Een goede vriendin van me heeft hier in de Achterhoek een boerderij met schapen, kippen en varkens. Die dieren hebben een leven zoals ik vind dat elk dier verdient. Ik help haar regelmatig op de boerderij en ga komend najaar helpen met de slacht van de kippen.

Ik vind dat heel mooi en ben dankbaar dat ik op zo’n manier onderdeel mag zijn van de cirkel. Nu ik toegang heb tot zulke dieren, eet ik weer regelmatig vlees. Ik geloof namelijk ook dat een holistisch, inclusief dieet voor de meeste mensen het gezondst is. Je lichaam vertelt je wel wat je nodig hebt, daar ben ik van overtuigd. 


Als ik nu met een plant zou willen communiceren, hoe kan ik dat dan het beste aanpakken?
Hoe zou je kennis maken met een medemens, die je nog niet goed kent? Wanneer je een millennial bent zoals wij, dan ga je de persoon waarschijnlijk eerst googelen. Dat kun je met je plant natuurlijk ook doen. Of je kunt naar het park gaan en kijken welke plant je ‘roept’. Welke plant trekt je aan?

Ga naar een plek waar je vaker komt, zodat de planten je al een beetje kennen. Benader de plant rustig. Schudt hem/haar een imaginaire hand, net zoals je bij mensen zou doen en stel je voor. Dat mag hardop, maar je kunt ook je groet in gedachten naar de plant toe sturen. Misschien krijg je wel antwoord. Misschien ook niet, kom dan later eens terug.

Je kunt ook beginnen met het groeten van de planten tijdens een wandeling. Zeg: ‘hallo boom, dag mooie bloem’. Dat eerste contact kan deuren openen. Of ga gewoon eens bij een plant zitten en bewonder hem/haar, zonder wat te zeggen. Stel je open. Relaties met planten zijn net als relaties met mensen. Wanneer je verbinding maakt, écht verbinding dan komt de rest vaak vanzelf.

En als afsluiter, als je één ding mag delen met de wereld, wat zou jouw boodschap dan zijn?
Luister. Luister naar je omgeving. Niet alleen naar de mensen die je liefhebt, maar ook naar de dieren, de planten, het land, de rivier, de stad, het huis, je voorouders.

 

 

 

2 reacties op “Willemieke communiceert met planten, en zij ook met haar.”

  1. Mooi…ik voel me ook erg verbonden met de planten en bomen in ons bos ..en sinds ik er woon, groeit alles erg goed .. Trouwens, ook met dieren en kinderen heb ik heel snel en n goed contact…

  2. Angela de Krijger

    Wat een prachtig interview! Wauw helemaal gebiologeerd hier ♡ Ik kan mij bijna geheel vinden in de levenswijze. Echter ben ik wel vegetariër en van plan het te blijven, maar daar is iedereen dan ook vrij in!
    Ik ben altijd al hoogsensitief geweest, echter kon ik de naam er pas voor vinden na mjjn tienerjaren Communiceren met mensen en dieren zonder iets te hoeven zeggen is mij daarom altijd heel natuurlijk afgegaan. Met planten is dat mij nooit zo gelukt, maar ik ga er mee door. Dit interview is dan ook erg motiverend !

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

X
Scroll naar top